Ik heb niks te verbergen . nl
Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens, artikel 8
Een ieder heeft recht op respect voor zijn privéleven, zijn familie- en gezinsleven, zijn woning en zijn correspondentie.

Ontwerpwetsvoorstel nationale bewaarplicht

Het ontwerpwetsvoorstel voorziet in een nationale bewaarplicht voor telecommunicatiegegevens ten behoeve van de opsporing van ernstige misdrijven.


Nationale bewaarplicht telecommunicatiegegevens

De bewaarplicht raakt iedereen in dit land. Het schaadt de privacy zonder dat daarbij duidelijk is wat we daarvoor terugkrijgen. Het nut van de bewaarplicht is immers nog steeds niet aangetoond door de overheid. In het verleden is door de politie en justitie aangegeven dat zij het nut van de bewaarplicht niet konden aantonen [1] en ook uit recentelijk onderzoek is gebleken dat de bewaarplicht in feite nutteloos is [2]. Uiteraard zijn er gevallen te noemen waarbij gegevens, die dankzij de bewaarplicht beschikbaar waren, hebben bijgedragen aan het oplossen van een aantal zaken. Echter, waar ik nooit iets over gelezen heb is of deze informatie van cruciaal belang was bij deze zaken. Was een minder privacy-aantastende aanpak ook voldoende geweest om deze zaken op te lossen?

Daarnaast heb ik grote moeite met het feit dat de positieve en negatieve aspecten van de bewaarplicht niet in balans zijn. Water blust vuur, maar het onderwater zetten van een gehele woonwijk als een huis in brand staat is geen goede aanpak. Hetzelfde geldt voor de bewaarplicht. Het bijhouden van internet- en telefoniegegevens van een aantal hardnekkige criminele zal best bij kunnen dragen aan de veiligheid in dit land, maar om nu iedereen als potentieel crimineel te behandelen gaat simpelweg te ver en komt het vertrouwen van de burgers in haar overheid zeker niet ten goede.

Het plaatsen van camera's van de overheid in iedere woning zullen best een aantal gevallen van huiselijk geweld helpen voorkomen, maar ik neem aan dat iedereen zo'n maatregel te ver vindt gaan. Camera's op straat lijken voor veel mensen geen probleem. Dit komt naar mijn idee omdat het niet zichtbaar of direct voelbaar genoeg is. Worden mensen namelijk op straat op een direct zichtbare manier gefilmd, dan zijn er maar weinig die dat als prettig ervaren [3]. De effecten van de bewaarplicht zijn voor de meesten niet direct voelbaar. Echter, benader je ze direct met de gegevens die men door het gebruik van internet en een mobiele telefoon over hen kan verzamelen, dan wordt dit als eng ervaren [4]. Natuurlijk zijn deze mensen hier voor een belangrijk deel zelf verantwoordelijk voor doordat ze deze informatie zelf op internet plaatsen, maar de meesten zullen dit niet doen met het doel dat overheden en bedrijven deze informatie gebruiken om daar profielen van hen mee samen te stellen.

De bewaarplicht is niet op zichzelf staand als het gaat om privacy-aantastende maatregelen vanuit de overheid in het kader van criminaliteits- en terrorismebestrijding. Vingerafdrukken in paspoorten, camera's op straat, APNR, reisgegevens vanuit de OV-chipkaart, financiële gegevens bij vliegreizen. Allemaal maatregelen die dit land zogenaamd veiliger moeten maken. Wat we met ons allen te weinig realiseren is dat als we de trend van de afgelopen jaren voortzetten we afstevenen op een controlestaat waarin nog maar weinig ruimte over is voor privacy en vrijheid [5].

Dat ik vind dat de bewaarplicht moet verdwijnen mag nu wel duidelijk zijn. Maar wat ik nog veel belangrijker vindt is dat we met z'n allen eens de discussie gaan voeren over de balans tussen veiligheid en privacy in dit land. Deze twee zaken kunnen prima samengaan, maar worden door de overheid met verkeerde onderbouwing nogal eens tegenover elkaar gezet [6][7]. De overheid drukt allerlei privacy-aantastende maatregelen door en lijkt daarbij te weinig kennis te hebben van risicomanagement en de bevolking moppert erover maar laat het allemaal zonder al teveel protest gebeuren of vinden het best omdat ze onterecht menen dat ze niks te verbergen hebben. Dit alles hoort niet bij een gezonde democratie waarin we menen te leven. Tijd voor een landelijke discussie!

Hugo Leisink

Terug